Sunday, February 21, 2010

Α.

σ'αυτό το Άλφα το στερητικό κουράστηκα να παραπατάω.

στην Απουσία

στους Ανοργασμικούς μου στίχους

στο Απρόσιτο

θα φταίει, μάλλον, που αιμοραγεί αυτό το "Θ" απ'τα πολλά τα Θέλω μου..

σταθερή μου αξία...
















Είχα πει πως θ'αλλάξω κι όσο αλλάζω σου μοιάζω..













Friday, February 19, 2010

Ψαλμός...













Σε ποιό ναό να σε λατρέψω -πες μου- ποιές θάλασσες να σου φορέσω και ποια έμπνευση να γευτώ για να μπορέσουν τα χείλη μου να απαριθμήσουν τις χάρες σου. Ποιό παραμύθι σε αφηγήθηκε και από την ομορφιά σου ξέχασε να γράψει Τέλος.

Αρχή μου ατελείωτη.

Ποιές καλημέρες ντράπηκαν να είπωθούν, να βγούν στον ήλιο, επειδή δεν τις ψιθύρισες εσύ. Πες μου, ποιάς μάνας τα χέρια να χαϊδέψω με ευγνωμοσύνη, που ευλόγησε τα σύμπαντα με σένα και άλλαξε χρώμα στη ζωή μου, αθελά της.
Ποιό στίχο να στάξω αφού δεν γεννήθηκε ακόμα η λέξη, αυτή που να μπορεί να χωρέσει το μεγαλείο σου..

βρήκα μόνο μια πλανόδια, ταλαίπωρη και χιλιοειπωμένη.. σ'αγαπώ.







Wednesday, February 10, 2010

Συλλαβίζοντας..


Δ
εν ξέρω τι απάντηση να δώσω

και όλο αιμμοραγεί ερωτήσεις
αυτός ο στίχος.
νωχελικά σκύβοντας πάνω του
νοήματα του ακουμπώ
με τρισύλλαβες σημασίες

σε {Α - γα - πώ}



{ Κ.Α 09/11/2009 }


Καταιγίδα..


στα σύννεφα
ζήτησα εξηγήσεις

και αυτά από ντροπή
γκρί βάφτηκαν..
έκλαψαν..
{μα άδειες ήταν οι σταγόνες από απαντήσεις}
μόνο μελάνι

δίπλωσα πάλι την απόγνωση
και στην πίσω τσέπη
την τοποθέτησα προσεκτικά
μην την ξυπνήσω
και στο δωμάτιο σεργιάνι κάνει πάλι..

κατάλαβες;



Tuesday, February 9, 2010

Βρέχει..




Θαρρώ πως άνοιξα παλιό σεντούκι.. και χάϊδεψα μυρουδιές παλιές..
Έχω κάτι το μελαγχολικό απόψε..
Ίσως επειδή νομίζω πως θα βρέχει για πάντα...

Thursday, February 4, 2010

θέλω να ακουμπήσεις πάλι όνειρα στο μαξιλάρι μου..



από εκείνα τα μελωμένα, {ξέρεις εσύ}..


έτσι για να θυμηθώ
πως είναι ν'ανασαίνω ξανά..

Αυθεραισίες






Το γέλασα το σύμπαν και του πήρα τον Ήλιο του..
στην αγκαλιά μου τον κοιμίζω τις νύχτες..
με θάλασσες τον σβήνω.
με έρωτα τον λούζω
και Κυριακές του ψιθυρίζω..

Και η ζήλια όπως ξεχειλίζει στους γαλαξίες
άσπρο είναι το χρώμα της..
και μαύρα τα πέπλα της..

μα δε με νοιάζει..

γιατί το γέλασα το σύμπαν..
τον Ήλιο του πήρα..
Δικός μου είναι τώρα, ολοδικός μου..



καθόλου δε με νοιάζει..
{01/06/2009}




Wednesday, February 3, 2010

Λεξικού συνέχεια...



κούραση η [kúrasi] Ο33α : η κατάσταση στην οποία περιέρχεται κάποιος ύστερα από υπερβολική εργασία ή από ψυχική ή σωματική ένταση και η οποία εκδηλώνεται ως αίσθηση αδυναμίας και εξάντλησης: Σωματική / διανοητική / ψυχική ~, κόπωση. Aισθάνθηκα μεγάλη ~. Πέφτω κάτω / δε με κρατούν τα πόδια μου από την ~. Είμαι πεθαμένος / ψόφιος από ~. Πεθαίνω από / στην ~. Aκόμα δε συνήλθα από την ~ του ταξιδιού.

[κουρα- (κουράζω) -ση]

Ή αλλιώς

αφήστεμεστηνησυχίαμου!



ναι, έχω νεύρα σήμερα..
το λέει και το ζώδιό μου!

Λεξικόν..




εμμονή η [emoní] Ο29 : το αποτέλεσμα του εμμένω, το να είναι κάποιος ανυποχώρητος, να μένει σταθερός ή πιστός σε μια άποψη, ιδέα, στάση κτλ.· (πρβ. επιμονή): Aυστηρή / σχολαστική / δογματική ~. ~ σε μια απόφαση. ~ σε πεποιθήσεις / σε αρχές, πίστη. Πεισματική εμμονή, επιμονή.

[λόγ. < αρχ. ἐμμονή `συνέχιση΄ κατά τη σημ. της λ. εμμένω]


όταν δεν υποχωρώ
όταν δεν εγκαταλείπω..?
όταν σε παρακολουθώ
όταν δεν σε αφήνω σε ησυχία
όταν θέλω να ξέρω τα πάντα για σένα κι ας μην με αφορά
όταν η ζωή μου κινείται με άξονα εσένα/κάποιον/κάτι
όταν δεν εγκαταλείπω



Όταν ΔΕΝ το παίρνω απόφαση το γαμημένο!




πώς είπατε?



Tuesday, February 2, 2010

καλή μου Δουλτσινέα..


"… her name is Dulcinea, her country El Toboso, a village of La Mancha, her rank must be at least that of a princess, since she is my queen and lady, and her beauty superhuman, since all the impossible and fanciful attributes of beauty which the poets apply to their ladies are verified in her; for her hairs are gold, her forehead Elysian fields, her eyebrows rainbows, her eyes suns, her cheeks roses, her lips coral, her teeth pearls, her neck alabaster, her bosom marble, her hands ivory, her fairness snow, and what modesty conceals from sight such, I think and imagine, as rational reflection can only extol, not compare."

[Volume 1/Chapter XIII]

τι είπε ο άνθρωπος...
για μια γυναίκα που είδε ελάχιστα
και στην οποία δε μίλησε.. ποτέ..



Φλεβάρης..


Τ
ο ξέρω πως περι{φέρομαι} αδέξια

ήταν και η πανσέληνος.. δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτός ο μήνας πάντα είχε κάτι. κάτι που δεν μπορώ να προσδιορίσω.. ίσως φταίει που μέσα στο κεφάλι μου έχω τόσα ανοιχτά κεφάλαια, τόσα που καμιά φορά λέω δεν θα τα κλείσω ποτέ.. πώς γίνεται ένας άνθρωπος τη μια μέρα να ξυπνάει καλά και την άλλη οχι; τί μπορεί να έχει αλλάξει τόσο τραγικά μέσα σε μια μόνο μέρα..; ή σε μισή..;

τί κάνεις; με ρώτησε
καλά.. απάντησα ως συνήθως..
κι αυτό το βάρος σαν τσιμεντόλιθος εκεί, πάνω στο στέρνο μου δε λέει να φύγει..

άντε πάλι, φτου κι απ'την αρχή.. λέω μέσα μου..
{πολύ ψιθυριστά όμως..}


i don't make sense.. not even for myself
Η μάγισσα...
CURRENT MOON

Ο Έρωτας..

Ο έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός,
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.


~Κική Δημουλά

Hχολαγνείες

Κερνάω και καφέ...

Σας ευχαριστώ...