Sunday, June 6, 2010

1

θα ήθελα κάποιος να μου μάθει να μιλάω.
Ναι, ναι.
Να μιλάω, καλά το διάβασες.
Δεν ξέρω τι με πιάνει, αλλά όταν έρθει εκείνη η στιγμή,
εκείνη η στιγμή που ξέρω πως πρέπει να το ανοίξω το ρημάδι μου
και να μιλήσω, κάτι γίνεται!
Τί;
Ιδέα δεν έχω.
Τα σκέφτομαι όμως όλα!
Με το Ν(ι) και με το Σ(ίγμα), βέβαια!
Αλλά από συλλαβισμό, τίποτα..
Φόβος πρέπει να'ναι..
Βλέπεις μου έχει δωθεί το ελεύθερο να εκφράζομαι,
αλλά η (κρυφή) αλήθεια είναι πως καλύτερα θα ήταν να το βουλώνω..
Τουλάχιστον για τα (απαγορευμένα θέματα).
Ξύπνησα άσχημα σήμερα...
Ναι, η αλήθεια είναι αυτή βασικά..
Ξύπνησα άσχημα και δεν μου έφταιγε εκείνος σε κάτι..
Είναι το γαμώτο, βλέπεις.
Ξύνησα και εκεί κάπου μεταξύ ύπνου και ξύπνιου μύρισα την μυρωδιά του..
Όλο χαρά άνοιξα τα μάτια μου, νομίζοντας ότι είναι εκεί..
Διάβασα εκείνο το "Κι εδώ σ'αγαπώ" και ξέσπασα σε κλάμματα..
Γιατί βλέπεις, αυτή είναι η αλήθεια μου..
Ξυπνάω, τον διαβάζω και ξεσπάω σε κλάμματα..
............................................................................................
..........................................................................................
..........................................................................................
αυτή είναι η αλήθεια μου..
.......................................................................................
τώρα δεν θέλω να "μιλήσω" άλλο..............................


*


2 comments:

negentropist said...

Πραγματικά ... πανέμορφο κείμενο που ξεχειλίζει απο ευαισθησία ...

Mood Indigo

Καλό απόγευμα

Επώνυμος Sotiris said...

-Τι είναι όταν... και το βλέμμα του χάθηκε τρυπώντας τον τοίχο.
-Ναι; είπε ο φανταστικός φίλος.
-Τι είναι όταν... Τι είναι όταν... όταν καταλαμβάνει κάθε σπιθαμή του μυαλού σου;
(Σιωπή)
-Τι είναι όταν κυριεύει κάθε κρυφή γωνιά της ύπαρξής σου; Όταν και μόνο το γεγονός ότι είστε μέσα σε δύο διακριτά σώματα αντί για ένα, σου προκαλεί οξύ πόνο;
(Σιωπή)
-Τι είναι όταν νιώθεις πως είσαι εκείνη; Πως δεν υπάρχεις πια σαν "Εσύ"; Πως έχεις δοθεί, πως έχεις απορροφήσει και απορροφηθεί, πως έχεις συγχωνευθεί...
(Σιωπή)
-Τι είναι να μη θέλεις να σηκωθείς από το κρεββάτι το πρωί για το γραφείο αν δεν της κάνεις πρώτα τρυφερά έρωτα... και να ξυπνάς μόνο για να ανακαλύψεις ότι δεν είναι εκεί;
(Η σιωπή του φανταστικού φίλου είναι πλέον μόνιμη. Μην το επαναλαμβάνουμε αγαπητέ αναγνώστη)
-Όταν σου μιλούν αλλά εσύ ακούς τη φωνή της; Όταν κοιτάζεις άλλους αλλά βλέπεις τη μορφή της; Όταν είναι η τελευταία σου σκέψη πριν κοιμηθείς και η πρώτη σου σαν ξυπνήσεις; Όταν ότι άλλο και να κάνεις, εύχεσαι να είναι καλά; Όταν την ακούς στο τηλέφωνο "κάπως" και ο ήλιος κρύβεται από σύννεφα βαριά; Όταν την ακούς χαρούμενη και γίνεται η ψυχρή μέρα μια ζεστή λιακάδα μέσ' το καταχείμωνο; Όταν σου λέει "Σ' αγαπώ" και σού' ρχεται να πεθάνεις από χαρά;
(Είπαμε... σιωπή)
-Όταν η εικόνα της σε κοιτάζει από τις γιγαντιαίες διαφημίσεις μέσα στην πόλη; Όταν όλοι οι σταθμοί στο ραδιόφωνο καθώς οδηγείς λένε το όνομά της; Όταν εκατό από αυτήν περπατούν στην προκυμαία ανάμεσα στο πλήθος;
-Τα Σαββατοκύριακα χωρίς εκείνη πονούν περισσότερο από όλα; τόλμησε να ψελίσει ο υποθετικός φίλος.
-Ναι...

Η μάγισσα...
CURRENT MOON

Ο Έρωτας..

Ο έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός,
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.


~Κική Δημουλά

Hχολαγνείες

Κερνάω και καφέ...

Σας ευχαριστώ...