Friday, April 9, 2010

4..5

Ψιχάλισε απόγνωση και σήμερα,
κάπου ανάμεσα 4-5 το πρωϊ..

Μ΄ένα αδιάβροχο μελαγχολίας πως να φυλαχτώ;

Κράτησα την μοναξιά μου σφιχτά από το χέρι
και βρεγμένες και οι δυό, μαζί προχωρήσαμε το δρόμο του Ίσως..


Ίσως και να είναι καλύτερα έτσι.


3 comments:

δενθαλιατης said...

Ίσως σκέτο!! φοβερό μονοπάτι ανήκει και ανήγει στο τελείωμα.Αυτή η μοναξιά ποτέ δεν σε αφήνει μονό να ησυχάσεις έ;!!

Εκείνη... said...

@δενθαλιατης:

η μοναξιά είναι σαν σκιά..

δεν με αφήνει μόνη..

δενθαλιατης said...

Η μοναξιά είναι φανταστικό προνόμιο για όποιον ξέρει να της συμπεριφερθεί με έρωτα!!Μου γεννά μια απορία όμως:Αφού καθένας ζεί στον κόσμο του μονάχος του, γιατί οταν τον ζώνει η μοναξιά γυρεύει διπλανούς του;;Αν είναι σκιά πάντως, τότε τα βράδυα σίγουρα σ' αφήνει μόνη σου.και εκεί έρχεται η μάνα ποίηση για να παρηγορήσει την αλητεία των παιδιών της!!φιλιά..

Η μάγισσα...
CURRENT MOON

Ο Έρωτας..

Ο έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός,
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.


~Κική Δημουλά

Hχολαγνείες

Κερνάω και καφέ...

Σας ευχαριστώ...