Sunday, January 3, 2010

Παραμύθι...

Μια φορά κι έναν (καλό) καιρό ήταν ένα μικρό νησί που κάθε ξημέρωμα αναδυόταν σε διαφορετική θάλασσα...

..και κάθε ξημέρωμα ο ήλιος ανέτειλε με άλλο χρώμα.. βλέπεις, άλλαζε φορεσιά κι αυτός όπως και η νεράιδα που κατοικούσε στο νησί...

...και ένα σμήνος γλαροι, φίλοι πιστοί του μικρού νησιου και της νεράιδας-γοργόνας, αυτοί με τις γαλάζιες άκρες των φτερών τους, πετούσαν τις νύχτες και αναπαυόντουσαν στο μικρό νησί τις ήσυχες μέρες του μεσοκαλόκαιρου, λέγοντας ιστορίες από μέρη μακρινά, εκεί όπου...

..οι μέρες χαμογελούν και οι άνθρωποι ξέρουν να λένε ακόμα "Καλημέρες".. εκεί όπου οι νύχτες δεν είναι σκιές μα φιλόξενες οικοδέσποινες ονείρων...

...εκεί όπου ο πόνος είναι μόνο μια λέξη σε παλιά σκονισμένα λεξικά και η Αγάπη και η Αλήθεια γράφονται μόνο με κεφαλαίο Α και προφέρονται με σεβασμό...

..εκεί όπου όταν Εκείνος γελά, Εκείνη μπορεί να μυρίσει το αγιόκλημα και το γιασεμί στον αέρα...

... και η γεμάτη μυρωδιές από ταξίδια εξωτικά αύρα ξελογιάζει με γλυκόλογα και χάδια τα βότσαλα στην παραλία...

..εκεί στην ίδια παραλία που η νεράιδα-γοργόνα στέλνει φιλιά-καληνύχτες με αγγελιοφόρους τα κύματα, το φεγγάρι και τα σύννεφα..

-Καληνύχτα, είπε σιγανά ο αγαπημένος της γλάρος, εκείνος με το ένα γκρίζο φτερό ανάμεσα στα λευκά αδέρφια του. Μα η νεράιδα χαμογελούσε ήδη στα μεσοπέλαγα όνειρά της...
Σηκώθηκε στον αέρα χωρίς να χτυπά δυνατά τα φτερά του, τον ύπνο της μην ταράξει... Όρισε τον εαυτό του περιπολάρχη, φύλακα άγγελό της... όσο η νύχτα σκέπαζε το μυστικό νησί.
Καληνύχτα...








No comments:

Η μάγισσα...
CURRENT MOON

Ο Έρωτας..

Ο έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός,
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.


~Κική Δημουλά

Hχολαγνείες

Κερνάω και καφέ...

Σας ευχαριστώ...